Geschreven door Mark Wassink, biologisch tuinspecialist bij Aaltjes tegen Ongedierte.
Emelten bestrijden chemisch klinkt voor veel mensen logisch: je wilt snel resultaat, je gazon moet door, en je bent gewend dat een middel “het probleem oplost”. In de praktijk zie ik dat die reflex vaak ontstaat na een paar weken met kale plekken, loszittende graszoden en vogels die het gazon open prikken. In dit artikel leg ik rustig uit wat chemische bestrijding van emelten inhoudt, hoe zulke middelen werken, welke bijeffecten je in de bodem kunt tegenkomen en waarom een biologisch alternatief vaak beter past bij een gezonde grasmat. Wie meteen wil kijken naar een biologische route, vindt de basis bij biologische aaltjes tegen emelten.
Wat is chemische bestrijding van emelten?
Chemische bestrijding emelten betekent dat je met een insecticide probeert de larven in de bodem te raken, meestal via contact met de larve of via opname tijdens het eten. Dat gebeurde in het verleden veel bij gazons, sportvelden en kwekerijen, omdat het aantrekkelijk is om een korte klap te geven als de schade zichtbaar wordt.
Emelten bestrijden chemisch is daarbij vaak gebaseerd op middelen die ingrijpen op levensprocessen van insecten, zoals het zenuwstelsel of de ontwikkeling. Dat klinkt technisch, maar de kern is simpel: het middel verstoort een functie die de larve nodig heeft om te bewegen, te eten of zich normaal te ontwikkelen.
Hoe werkt chemische bestrijding in de praktijk?
In de praktijk zie je dat chemische middelen soms snel effect lijken te geven, zeker wanneer larven actief zijn en dicht bij het oppervlak zitten. Dat snelle gevoel komt doordat het middel vaak werkt op het zenuwstelsel, waardoor insecten minder bewegen of stoppen met eten.
Er zijn grofweg een paar werkingsmechanismen die je in de insecticidenwereld vaak terugziet:
- Remming van acetylcholinesterase, een enzym dat zenuwsignalen helpt stoppen. Als dat enzym geremd wordt, blijven zenuwen “aan” staan. Organofosfaten zijn een bekend voorbeeld van deze route.
- Verstoring van natriumkanalen in zenuwcellen. Pyrethroïden grijpen aan op voltage afhankelijke natriumkanalen, waardoor zenuwen verkeerd gaan vuren.
- Overstimulatie van nicotinerge acetylcholinereceptoren, zoals bij neonicotinoïden. Die receptoren raken als het ware overprikkeld.
- Verstoring van groei en vervelling, bij middelen die de ontwikkeling van insecten afremmen.
Mijn praktijkobservatie is dit: bij een deel van de gazons lijkt chemisch ingrijpen even rust te geven, maar het herstel van de grasmat blijft vaak achter als de bodem onderliggend al verstoord is. En precies daar zit het verschil tussen kort effect en duurzaam resultaat.
Waarom emelten chemisch bestrijden vaak niet aan te raden is
Emelten chemisch bestrijden is zelden selectief. Een larve is een doelwit, maar de bodem is geen steriele plek. In een levende bodem zitten wormen, springstaarten, roofmijten, bacteriën, schimmels en allerlei natuurlijke vijanden die meehelpen om plagen laag te houden en wortels gezond te houden.
Onderzoek laat zien dat pesticiden de samenstelling en functie van bodemfauna kunnen beïnvloeden, met effecten op gedrag, groei en voortplanting van bodemorganismen. Ook zijn er studies die laten zien dat bepaalde pesticiden de microbiële diversiteit in het darmstelsel van regenwormen kunnen verlagen, zelfs bij concentraties rond gangbare toepassingsniveaus.
Wat je daar als tuinbezitter van merkt, is niet altijd direct zichtbaar, maar het kan wel doorwerken in:
- Langzamer herstel van wortels en zode
- Minder veerkracht bij droogte of betreding
- Sneller terugkeren van problemen op dezelfde plekken
In de praktijk zie je dat een gazon met een rijk bodemleven kleine vraat vaak beter kan opvangen. Een gazon dat al leunt op een dun bodemecosysteem, raakt sneller uit balans, en dan wordt elke extra verstoring er één te veel.
Alternatief voor chemische bestrijding, biologische aanpak met aaltjes
Wie een alternatief zoekt voor emelten bestrijden chemisch, komt vaak uit bij aaltjes als biologische oplossing. Entomopathogene aaltjes zijn microscopisch klein en werken als natuurlijke vijanden van insectlarven in de bodem. In deze aanpak wordt vaak gewerkt met Heterorhabditis bacteriophora, afhankelijk van het doel en de toepassing.
Het werkingsmechanisme is biologisch en goed te volgen. De aaltjes zoeken actief naar een geschikte larve, dringen binnen via natuurlijke openingen en brengen symbiotische bacteriën mee die de larve uitschakelen. Daarna kunnen nieuwe aaltjes uit de larve komen en verder zoeken.
De voordelen van deze route zijn in de praktijk vooral:
- Je werkt via natuurlijke processen in de bodem
- Je hoeft geen breed werkend insecticide in de bodem te brengen
- Je ondersteunt het idee van balansherstel in plaats van alleen symptoombestrijding
Wie deze aanpak wil inzetten kan rechtstreeks kijken bij aaltjes tegen emelten kopen.
Verschillen tussen chemische en biologische bestrijding
Het helpt om de keuze feitelijk te vergelijken, zonder er een morele discussie van te maken.
Chemisch
- Vaak snel waarneembaar effect wanneer larven actief zijn
- Grotere kans op neveneffecten op niet doelorganismen in de bodem
- Kan het bodemecosysteem ontregelen, waardoor herstel en natuurlijke remming juist minder worden
Biologisch
- Werkt via natuurlijke vijanden en symbiose, dus je sluit aan op bodemprocessen
- Succes hangt sterk samen met bodemvocht en temperatuur, omdat aaltjes levende organismen zijn
- Past goed bij een strategie waarin je tegelijk aan bodemstructuur en grasherstel werkt
Waarom ik als tuinspecialist meestal voor de biologische route kies: je krijgt een aanpak die meer in lijn ligt met hoe een grasmat zichzelf herstelt. Niet omdat chemie “slecht” is als woord, maar omdat de bodem het fundament is, en daar wil je zo min mogelijk brede schade aan riskeren.
Wat kun je beter doen dan emelten chemisch bestrijden?
Wat te doen tegen emelten in het gras begint bijna altijd met twee sporen: plaagdruk verlagen en herstelvermogen vergroten. Dat hoeft niet ingewikkeld te zijn, maar het moet wel consequent.
Bodem en grasmat op orde brengen
- Beluchten op verdichte plekken zodat wortels dieper kunnen groeien
- Vilt en mos beperken zodat water en lucht beter bij de wortelzone komen
- Afwatering verbeteren bij zones die structureel nat blijven
Biologisch ingrijpen op het juiste moment
- Aaltjes werken het best wanneer larven actief zijn en de bodem geschikt is qua vocht en temperatuur
- Je voorkomt teleurstelling door eerst te zorgen dat de bodem niet kurkdroog is en niet te koud
Natuurlijke vijanden ruimte geven
- Vogels en egels eten emelten, maar zie ze vooral als signaal en ondersteuning, niet als complete oplossing
Wie dit als geheel wil bekijken, dus niet alleen bestrijden maar ook bodem en herstel, kan zich verdiepen via natuurlijke bestrijding van emelten.
Conclusie
Emelten bestrijden chemisch kan snel lijken, maar het is vaak een brede ingreep in een systeem dat juist draait op bodemleven en balans. Chemische middelen werken via verstoring van zenuwstelsel of ontwikkeling, en kunnen daarbij ook niet doelorganismen in de bodem raken. Een biologische aanpak met aaltjes sluit meestal beter aan bij duurzaam gazonherstel, omdat je werkt met natuurlijke vijanden en het bodemecosysteem zo veel mogelijk intact laat. Een gezonde grasmat begint bij een levende bodem, biologische bestrijding ondersteunt dat evenwicht, zonder het ecosysteem onnodig te belasten.
Over de auteur
Geschreven door Mark Wassink, biologisch tuinspecialist bij Aaltjes tegen Ongedierte.
Mark helpt tuinbezitters met natuurlijke plaagbeheersing op basis van biologische kennis, praktijkervaring en aandacht voor bodemgezondheid.